انصافا بچه ها خیلی زحمت کشیدند تا اینجا را راه انداختند
بروید و ببینید و عضوش بشید و حسابی فعال بشید و...........
هرچی تعریف کنم فائده نداره تا نری و نبینی نمیشه
من هم اونجا عضو فعال هستم
به امید دیدار در سایت خوئین
دهکده سرسبز خوئین در کیلومتر ۶۰ جاده زنجان ـ بیجار واقع شده است
موقعیت جغرافیائی : در 48 درجه و 35 دقیقه تا 47 درجه و 5 دقیقه طول شرقی نصفالنهار گرینویچ و 36 درجه و 35 دقیقه تا 36 درجه و 5 دقیقه عرض شمالی خط استوا قرار دارد.
ارتفاع خوئین از سطح دریا حدود 1749 متر میباشد
شرایط آب و هوایی کوهستانی را دارا میباشد معمولاً در زمستان دارای آب و هوای سرد کوهستانی زمستانی برفی و در تابستان دارای آب و هوای معتدل و خشک میباشد.
ازجمله مکانهای دیدنی آن میتوان به ۸ مسجد ـ شهرزیرزمینی( دژمنده ) ـ چشمه ـ قلعه و دژ کوچک به نام کمبز یا میل که در ارتفاعات بالای روستاست ـ رودخانه خوئین ـ چشمه آب گرم ارکوین ـ رودخانه چای در ابتدای جاده فرعی روستا و دهها موقعیت زیبا و دیدنی دیگر اشاره کرد.
میل یا کمبز همان سنگر دیده بانی امروزیست.
یک دکل دیده بانی سنگوآجری به شکل مخروط که با توجه به معماریش، ساخت آنرا دست کم به 600 یا 700 سال پیش نسبت میدهندو درست بالای کوهی و کاملا مشرف بر روستا میباشد.
راه ورودی کمبز روبرو و مجاور روستاست بطوری که حتی اگر داخل کمبز هم بایستیم منظره و دورنمای خوئین را از آن بالا میتوان دید.
در کله قندی بالای کمبز یا بقول امروزیها در اتاق زیر شیروانی (این تشبیه را در وبلاگ سفرنامه خوئین دیده ام)آن جای یک سرباز و یک پنجره مشرف به دهات دیده میشود که برای سهولت در دیده بانی و برقراری ارتباط با اهالی و سربازان موجود در سایر کمبزها میباشد.
هم اینک فقط یکی از این کمبزها باقی مانده و آثار بجای مانده از کمبزی دیگر نیز در نزدیکی همین کمبز سالم دیده میشود.اما عدهای تعداد آنها را بیشتر از آنچه دیده میشود میدانند.
راز وجودی آنها هم مرتبط با دژمنده است.چراکه دیده بانان از فراز کمبزها به محض دیدن دشمن، زنگ خطر را به صدا در میآوردند و اهالی نیز بلادرنگ به پناهگاه ساخت خود میرفتند.
امروزه روزی نیست که کسی یا اشخاصی برای ملاقات این اثر تاریخی و صد البته فرهنگی راه خاکی و نسبتا کوتاه کمبز را طی نکند.
وجود کمبز اشتیاق اهالی و مهمانان را به صعود به کوه کم ارتفاع آن دو چندان کرده و همینطور است وجود چشمه حیات این دیار سبز که در کوههای مقابل به کمبز است و شور و شوق خاصی را خصوصا برای میهمانان ایجاد کرده تا سختی راههای پرپیچ و خم و جذاب چشمه را طی کنند و خودرا به طبیعت بکر و ناب اطراف آن برسانند.
در داخل کمبز فضای کوچکی است که سقف بلند آن ایستادن را به راحتی مقورساخته ولی بلندای سقف وشیب دیوارها مانع دیوارنوشتها و ثبت یادگاری های اهالی نشده است
تقریبا همه دیوار سفید داخل با سیاهی کتابت ذغالی نویسندگان ، انسان را به یاددفتر یادبودمیاندازد.
یادبودی از بسیار قدیم تا همین امروز که کسی به دنبال یک جای خالی و مناسب برای نوشتن نام خود و تاریخ امروز میگردد.
اطراف این دکل کهن دیده بانی ، دشت وسیعی به چشم میخورد که کشتزار دیم غلات است.
همچنین یک گورستان خیلی قدیمی هم در این دشت مجاور جناب کمبز وجود دارد که آرامگاه صدها مرد و زن خوئینی است.
تفاوت آن با قبرستانهای امروزی دراین است که سنگ قبر انسان کنونی از نوع مرمر سفید یا سیاه است ولی سنگها قبور این پیشینیان کهن از سنگهای صاف و تراش خورده همین دشت و بوم است
در منزل خیلی از اهالی قطعه یا قطعاتی از این سنگ قبرها یافت میشود که گاه کاربرد ساختمانی هم در بخشی از ساختمان پیدا کرده اند.
دژمنده یک اثر به یادماندنی در اذهان مردم خوئین و اهالی استان زنجان میباشد.
بدون تردید بزرگترین میراث فرهنگی روستای خوئین و یکی از چند اثر برجسته تاریخی استان زنجان است.
دژمنده یک اثر ساخت بشر است و تفاوت عمدهای که با غارها و راهروهای طبیعی دارد همین مصنوع دست انسان بودن آن میباشد.
حتی بدون وجود هیچ ادله محکم تاریخی نیز میتوان به این مهم پی برد که هدف از ساخت این اثر کهن ، ایجاد یک دژ غیر قابل نفوذ و پناهگاه مطمئنی برای اهالی قدیم خوئین بوده است.
پناهگاهی که آنان را از شر متجاوزان و دشمنان خود کاملا محافظت کند.
رابطه وجود قلعه مخروطی شکل به نام میل ( کمبز یا کنبز که منظور همان گنبد است) دربالای کوههای مشرف به روستا در همین نکته است که سربازانی در داخل و بالای این ایستگاه دیده بانی دائما مشغول نگهبانی و مشاهده کوهها و دشت اطراف بوده اند، به گونه ای که زمان حمله دشمنان ، اعلام خطر کرده و اهالی با دام و طیور خود به دژمنده میرفتند.
در دژمنده حجره ها و اتاقهای زیادی هست که در زمان خطر جهت اسکان موقت اهلی از آن استفاده میشدهاست.
همچنین مکانهائی برای انبار آذوقه و مایحتاج روزمره نیز وجود داشته است.
ساختار این شهر زیرزمینی به گونه ایست که پس از ورود از ورودی آن انشعابات مختلفی در تونلها و مسیرهای آن رخ میدهد تا هم ضریب امنیت دژمنده در برابر ورود اشخاص ناآشنای با مسیر حفظ شود و هم وسعت و پیچیدگی آن به عنوان یک دژ وسیع زیرزمینی تضمین گردد.چرا که اهالی قدیم خوئین، برخلاف امروزه که کمابیش به نقاط مختلف کشور مهاجرت کردهاند بسیار بیش از این بوده است.
دژمنده به علت سستی خاک دیواره ها و ریزشهای مکرر دالانهای آن، برای ورود اشخاص غیر حرفه ای بسیار خطرناک است به همین دلیل بسیاری از اهالی حتی یکبار هم نتوانسته اند برای تماشا به داخل دژمنده بروند.
امتداد تونلهای دژمنده را بالغ بر 3 یا 4 کیلومتر می دانند.
دژمنده خروجیهای نامشخص و نامعلومی داراست که در مواقع لزوم از آن برای ورود و خروج اضطراری بهره میبردند.
مهمترین علت ناشناخته بودن این اثر تاریخی و ساخت بشر ، فرسودگی آن و هزینه بسیار بالا برای مرمت آن یوده که تاکنون این مکان را مهجور و غریب گذارده است.
صد در صد تماشای داخل آن برای هر انسانی لذتبخش است و هرکسی دوست دارد کاردستی شگفت انگیز و افسانه ای این مردمان کهن را از نزدیک ببیند و با خوش فکری و ذکاوت آنان آشنا شود و امید است این آرزوی خوش ما و شما دوستداران فرهنگ اصیل و ناب ایرانیان قدیم با تلاشها و کاوشهای سازمان میراث فرهنگی استان زنجان که هم اینک در حال انجام است به زودی محقق گردد.